Gevoel voor bestuurlijke verhoudingen achterhaald

Creatief ambtenaar heeft de toekomst

Ik lees de laatste dagen veel personeelsadvertenties. Gezien mijn achtergrond, betreft het ambtelijke functies. Eén zaak blijft me bevreemden. Hoe kan het dat overheden zoeken naar mensen met gevoel voor bestuurlijke verhoudingen, terwijl heel Nederland klaagt over de bestuurscultuur? Kan de overheid niet beter ambtenaren zoeken die de cultuur weten te doorbreken? Zoekt ze geen schizofreen wanneer ze vraagt om iemand met gevoel voor bestuurlijke verhoudingen, die het lef heeft van gebaande paden af te wijken?

Bij het lezen van Binnenlands Bestuur viel mijn oog op de reactie van een lezer achterin het blad. Extern adviseur G. Jansen reageert op een eerder verschenen boekbespreking met als titel ‘Dualisering als verandertraject’. De titel is een cliche en zegt me niets. Ook de recensie heb ik niet gelezen.
Maar Jansen heeft de juiste toon. Hij lijkt zich van bestuurlijke gevoeligheden niet zoveel aan te trekken en beweert openlijk dat de organisatie van het openbaar bestuur in Nederland op de schop moet. Dat is gedurfd als extern adviseur in een gerenomeerd blad.

Verderop wordt duidelijk waar Jansen het probleem ziet: "Het politiek-bestuurlijke proces is nuchter beschouwd niets meer dan een managementproces dat wordt bestierd door mensen die in de eerste plaats politici zijn.
Dáár ligt het probleem. Dat is niets nieuws. Effectieve en doelmatige bedrijfsvoering vraagt geregeld om keuzen die strijdig zijn met de belangen van politieke groepen.
Het inherente risico daarvan wordt echter nog vergroot door van het ambtelijke ondersteunend personeel ‘gevoel voor bestuurlijke verhoudingen’ te eisen.
Dit wil zeggen, accepteer die tekortkomingen alsof het normaal is. Terwijl uit het oogpunt van evenwicht en tegengewicht voor ambtenaren juist zou moeten gelden dat die daar géén gevoel voor hebben".

Ik denk aan de vele vactures die ik voorbij zag komen. Aan de vage reden voor mijn ontslag. Deze meneer heeft meer verstand van zaken dan de gemiddelde HRM-specialist die de overheid inschakelt voor het opstellen van een profiel en advertentie. En als de overheid al een specialist inschakeld…

Bij elke advertentie is het weer een gok. Allemaal vragen ze het zogenaamde ‘gevoel voor bestuurlijke verhoudingen’ en daarnaast ‘creativiteit’ of zelfs ‘het lef om van de gebaande paden af te wijken’.
Maar beide gaan moeilijk samen. De vraag is welke van de twee de overhand krijgt gezien de cultuur van de organisatie.

Kan ik in die organisatie wel open communiceren en zijn er medestanders als van gebaande paden wordt afgeweken? Of wordt de deskundigheid van de ambtelijke organisatie steeds weer in twijfel getrokken door politici en bestuurders? Wordt de ambtelijke kwaliteit vermangeld tussen het geweld van politieke compromissen en details? Wordt de ambtenaar om advies gevraagd door de politiek-bestuurlijke organisatie? Of wordt van hem verwacht dat hij om de goede vrede te bewaren, zwijgend zorgdraagt voor de uitvoering van het compromis, ongeacht de inhoud?

Ik denk aan de vele ambtenaren die Nederland telt en hoeveel van deze deskundigen hun werk noodgedwongen laten leiden door commissarissen (politici) die op basis van een politieke afweging keuzes maken. Is dat dan democratie?
In een aantal gevallen worden die keuzes terecht op het politieke niveau gemaakt. Toch weet ik uit ervaring dat nog veel meer keuzes de details betreffen. Beleidsmatige details die mijlenver staan van het algemeen belang of van de vraagstukken die leven in de samenleving en de ‘echte’ politiek.

Heel wat lokale politici bereiden stokpaardjes en willen het beste jongetje uit de klas zijn. Ze praten graag en veel over de zaken waarvan zij verstand hebben, zonder zich af te vragen of het wel politiek relevante zaken betreft. Ze zijn geneigd de details in te gaan, ook als het zaken betreft waarvan ze minder kaas hebben gegeten. In het laatste geval wordt verwezen naar de amateurstatus van de lokale politiek (het is maar een bijbaan) en gezocht naar enkele interessante details waarover men wel iets kan zeggen.

Misschien dat we inderdaad wat minder hard moeten zoeken naar de schizofrene ambtenaar, maar juist moeten volharden in de zoektocht naar de nieuwe politicus en bestuurder. Niet de ambtenaar met gevoel voor bestuurlijke verhoudingen, maar de politicus of bestuurder met gevoel voor maatschappelijke verhoudingen, heeft de toekomst.

About these ads
Dit bericht werd geplaatst in Nieuws en politiek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Gevoel voor bestuurlijke verhoudingen achterhaald

  1. Debora zegt:

     
    hi!
     
    How are you??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s